Już w początkowym okresie działania w jej łonie pojawiły się kontrowersje: grupa skupiona wokół Tadeusza Regera opowiadała się za skoncentrowaniem na walce o prawa narodowe Polaków w Czechosłowacji (preferowano sojusze z polskimi ugrupowaniami prawicowymi), z kolei Emanuel Chobot i inni działacze lewego skrzydła chcieli łączyć walkę o prawa mniejszości polskiej z działalnością na rzecz przebudowy ustroju społeczno-gospodarczego Czechosłowacji, opowiadając się za współpracą z praską socjaldemokracją.
PPSD swym działaniem obejmowała powiaty Frysztat i Frydek, na terenie okręgów Cieszyn, Frysztat i Bielsko działała zjednoczona w maju 1919 roku Polska Partia Socjalistyczna.
Organem prasowym PPSD był „Głos Robotniczy”, którego redaktorem został L. Lizak.
Powstanie PSPR W lutym 1921 roku doszło do połączenia się PPSD z siedzibą w Ostrawie z frysztackimi i czeskocieszyńskimi oddziałami PPS w ruch o nazwie Polska Socjalistyczna Partia Robotnicza (PSPR).
12 czerwca 1921 roku odbył się pierwszy zjazd zjednoczonej partii – na skutek konfliktów z konserwatywnie nastawionym skrzydłem część działaczy odeszła do sekcji polskiej Komunistycznej Partii Czechosłowacji (Karol Śliwka, F. Goetze, L. Lizak, E. Chobot, F.