Stefan Łochtin (ur. 24 marca 1911 w Rypinie, zm. 26 listopada 1962 w Londynie) – polski dziennikarz.

Życiorys Urodził się w rodzinie Aleksandra i Elżbiety Trzcińskiej. W 1928 roku ukończył Państwowe Gimnazjum Męskie im. J. I. Kraszewskiego w Białej Podlaskiej (klasa humanistyczna).

W latach 1928–1931 studiował na Wydziale Elektrycznym i Mechanicznym Politechniki Warszawskiej, a od 1931 na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1933 do 1939 kontynuował studia na Wydziale Prawa i Nauk Społecznych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Od 1931 roku należał do Polskiej Korporacji Akademickiej Aquilonia. W 1935 roku został prezesem Koła Wileńskiego Obozu Wielkiej Polski i Młodzieży Wszechpolskiej. W marcu 1937 roku został zatrzymany przez policję w związku z serią zamachów bombowych w Wilnie.

Był działaczem Stronnictwa Narodowego. Internowany w obozie w Berezie Kartuskiej.

Karierę dziennikarską rozpoczął w „Dzienniku Wileńskim”. Publikował w prasie narodowej: „Warszawskim Dzienniku Narodowym”, „Kurierze Poznańskim”, „Orędowniku”, „Słowie Pomorskim”. Od 1938 roku był redaktorem wileńskiego „Głosu Narodowego”.