Szybki wzrost inflacji i jej zróżnicowanie w krajach członkowskich negatywnie wpłynęły na urzeczywistnienie projektu węża w tunelu, który po kilkuletnich modyfikacjach stał się pierwszym ERM.
To wtedy zaproponowano powstanie poprzedniczki euro – ecu (Europejska Jednostka Walutowa).
Raport P. Wernera przewidywał kilkustopniową realizację unii gospodarczo-walutowej. Pierwszy etap miał trwać 3 lata i tylko dla niego zostały określone konkretniejsze zalecenia. Ostatni etap miał przypaść na 1980 r.
W związku z tezami zawartymi w raporcie utworzonym przez P. Wernera Rada podjęła kilka decyzji: ustanowienie średnioterminowej pomocy finansowej dla utrzymania wahań kursów walutowych w wyznaczonych granicach (23.03.1971 r.), powołanie Europejskiego Funduszu Współpracy Walutowej (03.04.1973 r.), zwiększenie krótkoterminowej pomocy walutowej (18.02.1974 r.), utworzenie Komitetu Współpracy Gospodarczej (18.02.1974 r.), powołanie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (10.02.1974 r.), emisja pożyczek przez Wspólnotę (17.02.1975 r.), ustanowienie europejskiej jednostki rozrachunkowej i jej zastosowanie do niektórych rodzajów działalności Wspólnoty (18.03.1975 r.), pakiet 18 wytycznych w sprawie likwidacji przeszkód technicznych w handlu (29.06.1976 r.), wydanie sześciu wytycznych w sprawie harmonizacji podatku od wartości