Piotr Kobyliński (ur. 15 czerwca 1814 w Środzie, zm. 15 maja 1896 w Błaszkach) – polski ksiądz katolicki, działacz społeczny i niepodległościowy, powstaniec styczniowy, historyk, publicysta, tłumacz; prałat kapituły kaliskiej.
Życiorys Piotr Kobyliński urodził się 15 czerwca 1814 w Środzie w Prowincji Poznańskiej. Miał dwanaścioro rodzeństwa, a jego rodzicami byli Marcin Kobyliński, kasjer magistratu, oraz Anastazja z domu Badowska. Jego krewnym był ks. Kacper Kobyliński, Michał Kobyliński oraz Jan Anasiewicz. Ukończył Gimnazjum Rządowe im. św. Marii Magdaleny w Poznaniu. W 1835 wstąpił do Seminarium Duchownego we Włocławku. W 1836 jako alumn wybitnych zdolności został przeniesiony do Akademii Duchownej Rzymsko-Katolickiej w Warszawie. Z uwagi na nastawienie antyrosyjskie przed ukończeniem studiów został przymusowo wzięty do wojska pruskiego .
Święcenia kapłańskie przyjął 29 kwietnia 1838 w kolegiacie kaliskiej z rąk biskupa Walentego Macieja Tomaszewskiego. Przez pierwszy rok po święceniach był kapelanem i sekretarzem bpa Tomaszewskiego. W latach 1839–1842 pełnił posługę duszpasterską jako wikariusz w parafii św. Mikołaja Biskupa w Kaliszu, a następnie w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kaliszu.