Shortageflation – zjawisko występowania niedoborów produktów będące wynikiem tłumienia inflacji.
Autorem pojęcia „shortageflation” jest Grzegorz Kołodko.
Zjawisko „shortageflation” Zjawisko „shortageflation” występowało przede wszystkim w krajach socjalistycznych, m.in. w Polsce w latach 70. XX wieku.
W gospodarce centralnie planowanej prawa wolnego rynku są ograniczone poprzez interwencje państwa, między innymi przez administracyjne kształtowanie cen dóbr i usług. Jeśli cena zostaje administracyjnie ustalona poniżej ceny równowagi rynkowej, na rynku występuje nadwyżka wielkości popytu nad wielkością podaży, co skutkuje niedoborem: przy określonej cenie więcej produktów "chce być kupionych" przez konsumentów niż dostarczonych przez producentów. W przypadku wolnego rynku nadwyżka wielkości popytu nad wielkością podaży zostanie skorygowana przez wzrost cen, czyli otwartą inflację. Gdy wzrost ceny jest ograniczony administracyjnie, nierównowaga przybiera postać tłumionej inflacji, "shortageflation", którą należy rozumieć jako nadwyżkę wielkości popytu nad wielkością podaży, czyli niedobór, co widać w takich zjawiskach jak kolejki czy konieczność reglamentacji.
Stagflation vs. shortageflation Zjawisko „shortageflation” jest często uznawane jako analogiczne do stagflacji (z ang.