Natomiast w krajach socjalistycznych ceny są celowo, powszechnie utrzymywane na niskim poziomie. W ZSRR uważano za punkt honoru to, że ceny produktów żywnościowych nie zmieniały się na przestrzeni ok. 30 lat. Gdy ceny są odgórnie ustalane na poziomie poniżej równowagi rynkowej, otwarta inflacja jest tłumiona, natomiast występuje nadwyżka popytu nad podażą, czego skutkiem jest niedobór towarów.
Skutki tłumienia inflacji Tłumienie inflacji miało być z założenia przyjazne inwestycjom poprzez utrzymanie stabilności cen. Prawdziwym skutkiem tego zjawiska był jednak rosnący niedobór produktów i wynikający z niego spadek efektywności inwestycji, co prowadziło w istocie do zahamowania wzrostu gospodarczego. Należy dodać, że tłumiona inflacja negatywnie wpływała na produktywność pracy poprzez stratę czasu na stanie w kolejkach, przymusową substytucję dóbr oraz oszczędności, a także łapówkarstwo.
Jakie są więc prawdziwe przyczyny hamowania inflacji w gospodarkach centralnie planowanych?
Wyróżnia się dwa główne powody: ekonomiczny i polityczny.