Dzięciolik ziemny, dzięcioł ziemny (Geocolaptes olivaceus) – gatunek średniej wielkości naziemnego ptaka z rodziny dzięciołowatych (Picidae), występujący w Afryce Południowej. Jest bliski zagrożenia wyginięciem.
Systematyka Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1788 roku niemiecki zoolog Johann Friedrich Gmelin w 13. edycji Systema Naturae. Autor nadał mu nazwę Picus olivaceus, a jako miejsce typowe wskazał Przylądek Dobrej Nadziei. Obecnie gatunek umieszczany jest w rodzaju Geocolaptes, którego jest jedynym przedstawicielem.
Jest to gatunek monotypowy. Opisano podgatunki theresae, petrobates i prometheus, ale nie są one uznawane.
Morfologia mały|lewo|Żerujący dzięciolik ziemny Długość ciała 22–30 cm; masa ciała 105–134 g. Szary kaptur, różowobiałe tęczówki i ciemny pasek policzkowy u samca. Wierzch ciała ciemnozielonkawobrązowy z prążkami i małymi jasnymi plamkami. Brzuch szkarłatny, pierś różowo-czerwona. W locie widoczny czerwony kuper.
Zasięg, środowisko Południowe rejony Afryki – RPA, Lesotho i Eswatini. Pospolity na stosunkowo otwartych trawiastych lub skalistych wyżynach, aż do 2100 m n.p.m.