Pryskus Attalus (zmarł po 416) – dwukrotny uzurpator z poparciem Wizygotów (409 i 414) w czasie panowania rzymskiego cesarza Honoriusza.
Z pochodzenia Grek z Azji Mniejszej, był wpływowym senatorem. Sprawował urząd prefekta miasta Rzymu (praefectus urbi) w roku 409. Dwukrotnie został proklamowany cesarzem z nominacji Wizygotów: w roku 409 w Rzymie i w 414 w Burdigali. Oba te okresy rządów trwały po kilka miesięcy.
Za pierwszym razem został wybrany cesarzem przez senat (ze wskazania króla Alaryka) podczas oblężenia Rzymu przez Wizygotów, kiedy Honoriusz, przebywając w Rawennie, nie śpieszył z pomocą miastu. Zanim ogłoszono go cesarzem przyjął chrzest w obrządku ariańskim. W grudniu 409 na jego stronę przeszedł Jowiusz będący dowódcą wojsk cesarskich.
Mimo wstępnie wysuniętej przez Honoriusza propozycji podziału imperium, Attalus okazał nieprzejednanie zezwalając legalnemu władcy jedynie na wybór miejsca wygnania. Tymczasem jego wojska zostały w Afryce pokonane przez cesarskie wojska komesa Herakliana, co poskutkowało krytycznym przerwaniem zaopatrzenia Rzymu w dostawy żywności z Afryki. Zagrożenie głodem skłoniło Alaryka do usunięcia Pryskusa i wznowienia negocjacji z prawowitym cesarzem.