Jan z Damaszku, Jan Damasceński (, Yuḥannā Al Demashqi, , Iôannês ho Damaskênos, ; ur. ok. 675 w Damaszku, zm. w 749 w Mar Sabie) – teolog, filozof, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego (święty mnich, ), pisarz chrześcijański, Ojciec i doktor Kościoła.
Życiorys thumb|Ioannis Damasceni, Opera, 1603 thumb|Św. Jan z Damaszku na ikonie w St Nicholas Russian Orthodox Church (Dallas). Urodził się około 675 roku w Damaszku. Nosił przydomek Chrysorrhoas, który odnosił się do rzeki pod Damaszkiem, choć w późniejszych czasach kojarzony był z jego twórczością, jako „złote źródło”. Jego ojcem był Sergiusz Mansur (syn ostatniego bizantyńskiego prefekta miasta), z którym pracował w miejskim aparacie finansowym. Według akt z II soboru nicejskiego Jan pracował jako poborca podatkowy. Gdy kalif Umajjadów Abd al-Malik ibn Marwan wprowadził antychrześcijańską politykę i wymienił członków administracji publicznej, Jan około 700 roku opuścił Damaszek i udał się do Jerozolimy, by tam wstąpić do klasztoru św. Saby razem ze swoim przybranym bratem Kosmą Pieśniarzem. Odebrał tam wykształcenie teologiczne, przyjął święcenia kapłańskie (przed rozpoczęciem sporu o ikonoklazm w 726 roku) i został wykładowcą. Około 725 roku został kaznodzieją u boku patriarchy Jana Jerozolimskiego. Zmarł w 749 roku w klasztorze św.