26 maja 1831 roku 3 szwadrony pułku, liczące łącznie 408 żołnierzy, brały udział w bitwie pod Ostrołęką. W bitwie pułk poniósł bardzo dotkliwe straty, a ciężko ranny został jego dowódca – płk. Dobiecki. Po bitwie dowództwo przejął Józef Byszewski, a pułk, składający się teraz z trzech szwadronów liczących zaledwie 303 żołnierzy, został przeniesiony do dywizji rezerw generała Kazimierza Skarżyńskiego.
W czerwcu tego samego roku pułk znalazł się w brygadzie pułkownika Stanisława Gawrońskiego. W tym czasie przystępując do odbudowy pułku, płk. Byszewski musiał uciekać się do dyscyplinowania podkomendnych nawet za pomocą ogłoszeń prasowych, wzywając ich do powrotu do jednostki. Pod koniec lipca pułk odbudowano do trzech pełnych szwadronów w sile 450 żołnierzy. W sierpniu 3 Dywizja Jazdy, w skład której wchodził pułk, została przydzielona do korpusu Straży Przedniej.