T (czerwony) – telson Długość ciała różna: od 0,08 mm u niektórych roztoczy po około 2,5 metra u wymarłego wielkoraka Jaekelopterus rhenaniae, będącego największym znanym stawonogiem. Wśród form współczesnych do około 80 cm u Tachypleus gigas z gromady ostrogonów. Ciało typowo podzielone jest na dwie tagmy: prosomę i opistosomę (zwane też głowotułowiem i odwłokiem), jednak u roztoczy podział na pierwotne tagmy często zanika, a zamiast niego pojawiają się nieodpowiadające segmentacji pseudotagmy: gnatosoma i idiosoma.
Prosoma szczękoczułkowców powstaje w rozwoju zarodkowym przez zlanie się somitu ocznego („akronu”), z sześcioma segmentami pozaocznymi. Pierwszy z somitów zaocznych, homologiczny z segmentem czułkowym żuwaczkowców, zawiera śródmóżdże i unerwione nim przydatki gębowe w postaci szczękoczułków (chelicer), zbudowanych z 1–4 członów i zwykle zakończonych szczypcami lub pazurkami, choć u niektórych roztoczy sztyletowatych. Drugi somit zaoczny zaopatrzony jest w nogogłaszczki, zwykle o funkcji zmysłowej lub chwytnej. Pozostałe somity prosomy mieć mogą parę odnóży krocznych, przy czym u roztoczy może ich być łącznie od 2 do 4 par, u innych szczękoczułkowców jest ich 4 pary. U roztoczy odnóża kroczne mogą być zmodyfikowane do pełnienia innych funkcji, np. chwytnych lub pływnych.