Latem 1945 roku powrócił do Polski i osiadł we wsi Olszanowo w powiecie człuchowskim. W połowie grudnia 1945 roku uruchomił szkołę jednoklasową w Olszanowie. 15 marca 1947 zdał egzamin dojrzałości w Liceum Pedagogicznym w Bydgoszczy. 26 sierpnia 1953 roku ożenił się z Janiną z domu Marchlewicz z Wolności z którą miał i wychował trójkę dzieci Tadeusza, Halinę i Kornelię. Na własną prośbę został przeniesiony i zajął stanowisko kierownika Szkoły Podstawowej w Czarnoszycach. W 1961 roku powierzono mu kierowanie Szkołą Podstawową w Polnicy. Za jego staraniem obok starego obiektu wybudowano nową szkołę imienia Józefa Wybickiego.
W 1969 dotknął go udar mózgu, który spowodował paraliż, otrzymał II grupę inwalidzką. W 1975 został mianowany dyrektorem nowo powstającego Muzeum Regionalnego w Człuchowie z siedzibą w dworze miejskim (z 2 poł. XIX w., dawniej siedziba starostwa) przy al. Wojska Polskiego 3. W 1979 w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Słupsku uzyskał stopień magistra historii na podstawie pracy „Podziały terytorialne Pomorza w średniowieczu”. 1 stycznia 1986 przeszedł na emeryturę, lecz nadal pracował na 1/2 etatu w Muzeum Regionalnym. W wyniku poszukiwań bibliofilskich odkrył w bibliotekach berlińskich pierwszą monografię miasta Człuchów – Carl Schulz, Gezchichte der Stadt Schlochau, Schlochau 1882.