Decyzję o niepodległości potwierdzono na przełomie 1830/1831 r. na konferencji londyńskiej. W lutym 1831 roku uchwalono konstytucję oraz wybrano króla. Oficjalnie niepodległość Belgii została potwierdzona w 1839 układem londyńskim. W kwietniu 1840 powstał pierwszy liberalny rząd na czele z Josephem Lebeau.
W latach 1908–1960 Kongo było kolonią belgijską.
W 1914 sierpniu roku Belgia została zajęta przez Niemcy. W ciągu kilku dni jej terytorium znalazło się pod okupacją niemiecką. W 1919 roku na mocy traktatu wersalskiego przyłączono okręgi Eupen i Malmédy. W 1920 Belgia zawarła obronny sojusz wojskowy z Francją. W 1928 została jednym z sygnatariuszy paktu Brianda Kelloga. W 1936 sprzeciwiała się remilitaryzacji Nadrenii.
Do 1940 roku Belgia pozostawała neutralna. 10 maja 1940 kraj został zaatakowany przez III Rzeszę. 27 maja 1940 miała miejsce kapitulacja króla Leopolda III, natomiast rząd wyemigrował do Londynu.