Biologia i ekologia Biotop, wymagania Preferuje lasy iglaste, górskie. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Dicrano-Pinion. Roślina trująca Cała roślina ma własności trujące. Zawiera trujące alkaloidy: annotynę, likopodynę.
Zagrożenia i ochrona Gatunek był objęty w Polsce ochroną ścisłą w latach 1946–2014. W rozporządzeniach do 1983 roku włącznie zaliczano go do rodzaju widłak (Lycopodium), podobnie jak wszystkich innych polskich przedstawicieli rodziny widłakowatych (Lycopodiaceae). Od 2014 roku podlega częściowej ochronie gatunkowej. Roślina rzadka. Umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii VU (narażony).
Zastosowanie Dawniej zarodników widłaków używano do produkcji zasypki dla niemowląt, zasypki na rany, otaczania pigułek z lekarstwem. W lecznictwie ludowym był wykorzystywany do zwalczania wszy i innych pasożytów.
Ponieważ zarodniki są bardzo łatwopalne, dawniej używano ich do wywoływania efektów specjalnych w teatrach, a także do czyszczenia kominów.