Po stronie japońskiej nad cieśniną tą znajduje się miasteczko portowe Rausu; środkową, znacznie węższą (ok. 17 km) i płytszą (średnio ok. 30–40 m oraz liczne płycizny o głębokości zaledwie kilku metrów) nazywa się po japońsku cieśniną lub kanałem Notsuke, a po rosyjsku proliw Izmieny; południową, obejmującą otwartą część wód zatoki Nemuro do przylądka Nosappu (na krańcu półwyspu Nemuro) i bardzo wąskiej (3,7 km) cieśniny Goyōmai (ros. proliw Sowietskij), która otwiera się na Pacyfik.
Nazewnictwo geograficzne Zbliżona fonetyka nazw w językach japońskim i rosyjskim (np. jap. Kunashiri; ros. Kunaszyr) w regionie Hokkaido i Kuryli Południowych jest wynikiem późnej kolonizacji (dopiero od końca XVIII wieku) tych terenów zarówno przez Japończyków, jak i Rosjan. W obu językach nakładano wymowę własną (w japońskim stosowano ponadto zapis pismem fonetycznym katakana jako słów obcych lub dopasowywano do zapisu znaki kanji w funkcji fonetycznej ateji) na oryginalne nazwy (ajn. Kina-sir, Kunasiru, Kunasir) w języku Ajnów, którzy zamieszkiwali te tereny od tysięcy lat.
330px|thumb|left|Kuryle – zaznaczona granica obecna z 1945 roku oraz z lat: 1855 (traktat z Shimody), 1875 (traktat z Petersburga)
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Cieśnina na mapie Google
Kategoria:Azjatyckie cieśniny Rosji Kategoria:Cieśniny Japonii Kategoria:Cieśniny Morza Ochockiego Cieśnina