Strzel bombardier (Brachinus explodens) – gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych i podrodziny Brachininae. Rozmieszczony jest w palearktycznej Eurazji od Półwyspu Iberyjskiego po Bajkał na Syberii.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1812 roku przez Caspara Erasmusa Duftschmida.

Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 4 do 7,5 mm.

Głowa jest pomarańczowobrązowa lub czerwona. Czułki są pomarańczowe do czerwonych, zwykle z przyczernionymi większymi częściami członów drugiego i trzeciego. Głaszczki mają żółtoczerwoną do czerwonej barwę.

Przedplecze jest sercowate z dość tępymi kątami tylnymi, mniej więcej tak szerokie jak głowa i ubarwione tak jak ona. Szerokość przedplecza jest mniejsza niż długość, co różni ten gatunek m.in. od strzela łoskotnika. Krótkie i szerokie pokrywy są metalicznie niebieskie, niebieskozielone, zielone, fioletowe lub czarne, zwykle jednobarwne, rzadko z wąsko zardzawionymi krawędziami przyszwowymi. Mają wystające kąty barkowe, spłaszczony do lekko sklepionego wierzch o słabo wykształconych do wyraźnych, płytkich rzędach i niewyniesionych lub bardzo słabo wyniesionych międzyrzędach. Błoniaste obrzeżenie wierzchołkowej krawędzi pokryw jest zaopatrzone w bardzo drobne i bardzo delikatne włoski lub całkiem łyse – brak na nim długich, ku dołowi sterczących szczecinek.