W pierwszym pojedynku pucharowego dwumeczu Górnik (wyjątkowo na stadionie w Chorzowie) prowadził po 50 minutach już 4:0; zespół angielski w odpowiedzi przyjął taktykę ostrego faulowania, co spowodowało poważne kontuzje dwóch piłkarzy Górnika (Jana Kowalskiego i Jerzego Musiałka). Wobec niemożności dokonania zmian (ówczesny regulamin nie dopuszczał jeszcze takiej sytuacji) polski zespół kończył mecz w osłabieniu i stracił dwie bramki. Mimo końcowego zwycięstwa 4:2 Górnik odpadł po wysokiej porażce w rewanżu (1:8).
We wrześniu 1974 Nicholson zrezygnował z pracy w Tottenhamie i przeniósł się do West Ham United, gdzie był asystentem pierwszego trenera. W 1976 powrócił do Tottenhamu na stanowisko doradcy szkoleniowego, zajmował się m.in. wyszukiwaniem talentów do gry w drużynie. Za jego namową w Tottenhamie grali m.in. Graham Roberts, Tony Galvin, Gary Mabbutt.
W 1991 Nicholsona uhonorowano tytułem prezydenta klubu, a w 1999 ulicę prowadzącą na stadion Tottenhamu nazwano jego nazwiskiem (Bill Nicholson Way).
Kategoria:Reprezentanci Anglii w piłce nożnej Kategoria:Angielscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Piłkarze Tottenhamu Hotspur Kategoria:Trenerzy piłkarzy Tottenhamu Hotspur Kategoria:Trenerzy zdobywców Pucharu UEFA i Ligi Europy UEFA Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1950 Kategoria:Ludzie urodzeni w Scarborough Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 2004