Po pierwszej turze zdecydował się poprzeć Wiktora Juszczenkę, następnie aktywnie uczestniczył w pomarańczowej rewolucji.

4 lutego 2005 objął funkcję pierwszego wicepremiera ds. polityki przemysłowej w rządzie Julii Tymoszenko. Po powołaniu rządu Jurija Jechanurowa został sekretarzem Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy. W 2006 wybrano go posłem (był drugi na liście Bloku Nasza Ukraina).

W marcu 2007 przeszedł na stronę Wiktora Janukowycza, przyjmując propozycję objęcia funkcji ministra gospodarki. Wkrótce formalnie zrezygnował z przewodniczenia PPPU i jako bezpartyjny kandydat znalazł się na liście wyborczej Partii Regionów, uzyskując w przedterminowych wyborach parlamentarnych po raz kolejny mandat deputowanego, który utrzymał także w 2012. W parlamencie zasiadał do 2014. Powrócił w tym samym roku do kierowania PPPU.

Odznaczenia Odznaczony Orderem Księcia Jarosława Mądrego klasy V i IV oraz litewskim Krzyżem Komandorskim Orderu „Za Zasługi dla Litwy”.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Deputowani Rady Najwyższej Ukrainy Kategoria:Kandydaci na urząd