D-9 – radziecki ciężki samochód pancerny.
Pod koniec lat 20. XX wieku w biurze konstrukcyjnym Fabryki Iżorskiej zespół N.I. Dyrenkowa skonstruował kilka samochodów pancernych. Były to lekkie D-8 i D-12, średni D-13 oraz ciężki D-9. Ten ostatni wykorzystywał importowane podwozie samochodu ciężarowego Moreland. Miało ono większą nośność niż także trójosiowe podwozie Ford-AA, które wykorzystano do budowy średnich samochodów pancernych D-13 i BA-I. W związku z tym samochód je wykorzystujący mógł mieć większą masę, a więc i silniejsze opancerzenie. Średnie samochody pancerne były bowiem dobrze uzbrojone, ale w związku z ograniczeniami masowymi ich opancerzenie było na tyle cienkie że nie chroniło nawet przed karabinowymi pociskami przeciwpancernymi.
Na podwoziu Morelanda zespół Dyrenkowa umieścił długi pancerny kadłub. Jego przednia część osłaniała silnik. Za nią znajdowały się stanowiska kierowcy. Sześć czkm DT było zamocowane w jarzmach w bocznych ścianach kadłuba (po trzy z każdej strony kadłuba). siódmym karabinem maszynowym był przeciwlotniczy cekaem Maksim wz. 1910 strzelający przez wykrój w tylnej części stropu kadłuba.