mały|318x318px|Żołnierz Pułku Jazdy Poznańskiej (w tle żołnierze 12 i 13 Pułku Piechoty Liniowej) na litografii wg wzoru Teofila Mielcarzewicza (ok. 1831) Pułk Jazdy Poznańskiej – oddział jazdy Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego.

Historia 27 grudnia 1830 dyktator powstania listopadowego, generał dywizji Józef Chłopicki wyraził zgodę na sformowanie w Warszawie Chorągwi Kawalerii Narodowej. Na dowódcę chorągwi został wyznaczony Augustyn Brzeżański, kapitan byłego 5 pułk jazdy i kawaler Krzyża Komandorskiego „Virtuti Militari”. 19 sierpnia 1831 został mianowany pułkownikiem.

Siedemdziesięciu czterech żołnierzy Jazdy Poznańskiej zostało odznaczonych Krzyżami Wojskowymi „Virtuti Militari”, w tym trzydziestu dwóch złotymi, a czterdziestu dwóch srebrnymi.

Oficerowie Jazdy Poznańskiej 290px|thumb|right|Juliusz Kossak, Szarża Jazdy Poznańskiej kpt. / płk Augustyn Ludwik Michał Brzeżański - dowódca pułku ppłk Józef Czyżewicz ppłk Kazimierz Halicki ppłk Jan Edward Jezierski por. Tertulian Koczorowski (5 IX 1831 Złoty KW) mjr Franciszek Mycielski († 29 V 1831 Rajgród) mjr Maciej Mielżyński mjr Leon Szmidkowski kpt. Konstanty Szczaniecki (30 VIII 1831 Złoty KW) por. Hieronim Błażowski (30 VIII 1831 Złoty KW) por. Stefan Garczyński (12 IX 1831 Złoty KW) por. Stanisław Służewski (31 VII 1831 Złoty KW) por.