BA-5 był więc wyposażony w dwa stanowiska kierowców dzięki którym równie łatwa była jazda w obu kierunkach. Pomiędzy stanowiskami kierowców do stropu przedziału załogowego zamocowana była obrotowa wieża. Miała ona konstrukcję zbliżoną do zastosowanej w czołgu lekkim T-26, ale pozbawiona była tylnej niszy. Wykonano ją z blach stalowych. Grubość pancerza czołowego wieży była równa 4-9 mm, bocznego 4 mm. Dwuosobowa załoga wieży obsługiwała armatę czołgową ob. 1934 kalibru 45 mm i sprzężony z nią czkm DT. Jednostka ognia do armaty była równa 114 naboi i około 3000 naboi do karabinów maszynowych.

Prototyp BA-5 był testowany na poligonie NII BBT w Kubince. W wyniku prób zdecydowano, że pojazd nie będzie produkowany seryjnie. Decyzję taką ponieważ BA-5 posiadając uzbrojenie podobne jak średnie BA-3/BA-6 i niewiele grubsze opancerzenie miał masę większą o trzy tony i wymagał dodatkowego członka załogi. Miał także małą zdolność pokonywania przeszkód terenowych limitowaną niewystarczającą mocą silnika i dużą, większą niż w średnich samochodach pancernych, bazą podwozia. Doświadczenia z prac nad BA-5 zostały wykorzystane podczas prac nad skonstruowanym w latach 1936–1937 ciężkim samochodem pancernym BA-11.

Bibliografia

BA-05