W sezonie 1962/1963 został królem strzelców z 18 bramkami na koncie. Po raz trzeci i zarazem ostatni w karierze, trzy bramki w jednym meczu udało się Kielcowi strzelić 5 września 1965 roku w meczu wyjazdowym przeciw Stali Mielec (gole w 11., 19. i 21. minucie; mecz zakończony zwycięstwem Pogoni 5:3).
Piłkarz przez lata był kapitanem Pogoni. Znany był z twardych zasad. Karierę piłkarską przerwał 24 maja 1971 po meczu przeciwko Górnikowi Zabrze. Powodem tej decyzji był fakt, iż trener nie widział dla niego miejsca w kadrze meczowej. W 1979 rozegrał jeszcze jeden mecz w Pogoni. Rozpoczął pracę w Polskiej Żegludze Morskiej, gdzie pracował do 1985 roku. W międzyczasie, w 1979 roku, wznowił karierę, by pomóc mającej problemy drużynie. Rozegrał wówczas jeden mecz przeciwko mieleckiej Stali. Łącznie, w barwach Pogoni wystąpił w 218 meczach I ligi (81 goli), 64 meczach II ligi (32 bramki), 17 meczach Pucharu Polski (7 bramek) oraz 5 meczach Pucharu Intertoto. Jest najskuteczniejszym piłkarzem Pogoni w historii (ex aequo z Robertem Dymkowskim).
Kielec posiadał dyplom trenera II klasy, lecz nigdy nie starał się być szkoleniowcem. Przygoda trenerska Kielca zakończyła się na pracy z juniorami Pogoni, a następnie juniorami Pogoni Szczecin TME.