thumb|Grób Czesława Czapowa na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie Czesław Benedykt Czapów (ur. 15 października 1925 w Grodnie, zm. 27 marca 1980) – wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego, twórca warszawskiej szkoły resocjalizacji, jeden z twórców Instytutu Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji.

Życiorys Okres II wojny światowej W 1939 ukończył w Warszawie szkołę podstawową. W czasie II wojny światowej uczył się na tajnych kompletach i pracował jako kreślarz. Latem 1943 wstąpił do oddziału partyzanckiego Narodowych Sił Zbrojnych na terenie Sandomierza. Opuścił go jednak po kilku tygodniach, gdy zorientował się w nacjonalistycznym charakterze organizacji. Jeszcze w tym samym roku wstąpił do Lotnej Grupy Bojowej Inspektoratu Sandomierz Armii Krajowej, w której walczył pod pseudonimami Bolek-Falenica i Bolesław. W czerwcu 1944 wraz z innymi członkami tej jednostki został wcielony do oddziału „Jędrusiów”, który już w lipcu tego samego roku stał się częścią 2 Pułku Piechoty Legionów Armii Krajowej i w szeregach tej formacji uczestniczył w Akcji „Burza”. Został zdemobilizowany w stopniu sierżanta podchorążego w listopadzie 1944 w rejonie Małogoszcza, według własnej relacji chory i niezdolny do dalszego marszu.