Bardzo duże znaczenie w tej metodzie odgrywa świadomie kierowany oddech, który stanowi swego rodzaju "środek" korekcji wewnętrznej, zwiększający możliwości korekcji zewnętrznej. Katherina Schroth wpadła na pomysł, że jeśli nadmuchanie gumowej dętki piłki powoduje wypchnięcie wszystkich jej wgnieceń, to na takiej samej zasadzie zniekształcona klatka piersiowa może zmienić swój kształt pod wpływem specjalnych ćwiczen oddechowych. Opis ćwiczeń W metodzie wyróżnia się następujące ćwiczenia: wentylacyjne, zwane także "obrotowo-kątowym oddechem". W ćwiczeniach tych wdech połączony jest z odpowiednimi ruchami, których kierunek związany jest z lokalizacją wady. Podczas wdechu powinno nastąpić maksymalne wyciągnięcie się, a podczas wydechu maksymalne napięcie mięśni. Towarzyszy temu ruch obrotowy odpowiednich segmentów ciała. mobilizacyjne - mają na celu poprawę czynności ruchowych stawów, zwłaszcza kręgosłupa i obręczy barkowej. kształtujące (formujące) - działają derotacyjnie na tułów i obręcz barkową oraz stabilizująco na uzyskaną korekcję, poprzez włączenie maksymalnego napięcia mięśni. Są ściśle połączone z ćwiczeniami wentylacyjnymi. rozciągające-siłowe - działają derotacyjnie na kręgosłup oraz korygująco na wszystkie składowe wady, zwłaszcza w płaszczyźnie poprzecznej.