Urszula Anna Wenda (ur. 9 stycznia 1930 w KatowicachRobert Ciupa, Sebastian Reńca Wujek '81. Relacje, wyd. Śląskie Centrum Wolności i Spolidarności, Katowice 2018, s. 100, zm. 26 czerwca 2024) – polska lekarka rodzinna, wieloletnia lekarka zakładowa Wojewódzkiej Przychodni Górniczej w Katowicach.
Życiorys Urodziła się w Katowicach, jako córka starszego sierżanta 73. Pułku Piechoty. Jej ojciec w czasie II wojny światowej był żołnierzem AK, a po aresztowaniu w marcu 1944 r., został wysłany do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau i rozstrzelany tuż przed wyzwoleniem.
Podczas pacyfikacji strajku w katowickiej Kopalni Węgla Kamiennego „Wujek” 16 grudnia 1981 r., pośpieszyła z pomocą rannym górnikom. Była wówczas pracownikiem Dzielnicowej Przychodni Zdrowia w Katowicach-Ligocie. Dowiedziawszy się o krwawym tłumieniu strajku, zabrała środki opatrunkowe oraz lekarstwa i próbowała wraz z sanitariuszką Anną Pieckoską wjechać na teren kopalni. Po zatrzymaniu karetki przez milicję, przemyciła medykamenty do punktu opatrunkowego, gdzie rozpoczęła udzielanie pomocy pierwszym rannym. Po śmierci szóstej ofiary rozpoczęła mediacje z dowódcą ZOMO płk. Kazimierzem Wilczyńskim w kwestii przewiezienia pozostałych rannych do szpitala. Doktor Urszula Wenda opuściła teren kopalni dopiero w momencie zakończenia strajku.