Order Zasługi Orła Niemieckiego (niem. Verdienstorden vom Deutschen Adler) – odznaczenie III Rzeszy za zasługi cywilne i wojenne nadawane w latach 1937–1945.
Historia Order został ustanowiony w „Dzień Pracy Niemieckiej” (Tag der deutschen Arbeit), 1 maja 1937 przez führera i kanclerza III Rzeszy Adolfa Hitlera w celu nagradzania obywateli cudzoziemskich za wybitne zasługi wojskowe i cywilne, niekoniecznie związane z III Rzeszą. Do odznaczonych należeli m.in. Ion Antonescu, dyktator Rumunii, Benito Mussolini, dyktator Włoch, Francisco Franco, caudillo Hiszpanii, Miklós Horthy, regent węgierski, sławny lotnik amerykański Charles Lindbergh i przemysłowiec Henry Ford, uczony Sven Hedin, oraz wielu dyplomatów zagranicznych akredytowanych w Berlinie. W drodze wyjątku udekorowano orderem także dwóch obywateli niemieckich, kolejnych szefów berlińskiego MSZ, Neuratha i Ribbentropa. Po roku 1945 zabroniono noszenia orderu, ale wielu dyplomatów nadal to czyniło po usunięciu swastyk z dekoracji orderowych.