Wielonarodowa Dywizja Centrum-Południe (WDC-P) (ang. Multinational Division Central-South – MND C-S) – związek taktyczny utworzony w 2003 roku do administrowania centralno-południowym sektorem Iraku po zakończeniu II wojny w Zatoce, dowodzona przez dowództwo Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Iraku. thumb|upright=1.5|Strefy odpowiedzialności w Iraku w 2003 roku
I zmiana W maju 2003 Stany Zjednoczone zaprosiły Polskę do operacji wojskowej w Iraku, gdzie miała objąć dowództwo nad organizowaną Wielonarodową Dywizją Centrum-Południe. Pierwsze oddziały I zmiany PKW przybyły w czerwcu, a po nich kolejne z 20 różnych krajów.
3 września, licząca 8500 żołnierzy (w tym 2500 z Polski) WDC-P oficjalnie rozpoczęła działalność. W jej skład wchodziły: Wielonarodowa Dywizja Centrum-Południe (12 DZ) – gen. Andrzej Tyszkiewicz 1 Brygadowa Grupa Bojowa (12 BZ) – gen. Marek Ojrzanowski Batalion Dowodzenia (12 bdow) 1 Grupa Bojowa (12 bz) 2 Grupa Bojowa (10 bz) 3 Grupa Bojowa (1 bp) 2 Brygadowa Grupa Bojowa (5 BZ) – gen. Serhij Bezłuszczenko 4 Grupa Bojowa (51 sbz) 5 Grupa Bojowa (52 sbz) 3 Brygadowa Grupa Bojowa (B Plus-Ultra) – gen.