Od momentu kiedy zaczął się uczyć fotografowania w pracowni portretowej lwowskiego artysty Cupaka, poprzez czas okupacji, po kłopoty z decydentami PRL, aż wreszcie po kapitalizm, kiedy zakład musiał opuścić kamienicę przy ulicy Karmelickiej i przenieść się do budynku po Lwowskim Zakładzie Ubezpieczeń Pracowników Umysłowych przy placu Inwalidów.

W czterdziestym piątym roku życia rozpoczął studia wyższe na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Malarstwa uczył się u takich mistrzów jak profesorowie: Czesław Rzepiński, Fryderyk Pautsch, Wacław Taranczewski. Dyplom uzyskał w 1952 w pracowni prof. Zbigniewa Pronaszki. Swoje prace zaprezentował na 10 wystawach indywidualnych, wziął udział w 30 ogólnopolskich i kilku zagranicznych. W 1996 roku odznaczony Złotą Odznaką Związku Polskich Artystów Plastyków. Wystawiał niewiele, bowiem zawsze traktował malarstwo jako sposób na życie, lecz to fotografia była jego formą zarabiania na życie.

Obywatel Honorowy Miasta Krakowa.

Został pochowany w Krakowie na cmentarzu Rakowickim w alei zasłużonych (kwatera LXIX pas B-2-20).

Ordery Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2002, za wybitne zasługi w pracy artystycznejPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 czerwca 2002 r. o nadaniu orderu ().)

Przypisy