thumb|Reflektor przeciwlotniczy Flakscheinwerfer 34 z okresu II wojny światowej Reflektor przeciwlotniczy – rodzaj lampy z reflektorem parabolicznym o dużej średnicy (do dwóch metrów) i źródłem światła dużej mocy.
Umieszczenie źródła światła niewielkich rozmiarów w ognisku zwierciadła parabolicznego powoduje, że promienie w snopie światła odbitego od zwierciadła są niemal idealnie równoległe, dzięki czemu mogą mieć zasięg zależny praktycznie tylko od światłości źródła oraz od przejrzystości powietrza.
Historia thumb|Austro-węgierski reflektor przeciwlotniczy z okresu I wojny światowej Reflektory przeciwlotnicze są rozwinięciem znanych już w wieku XIX i stosowanych na większą skalę w latach 1904-1905 w wojnie rosyjsko-japońskiej dużych szperaczy – reflektorów do śledzenia nocą na morzu małych szybkich łodzi, np. torpedowców. thumb|Reflektory przeciwlotnicze oświetlające niebo w trakcie I wojny światowej Podczas pierwszej i drugiej wojny światowej znalazły zastosowanie w obronie przeciwlotniczej, podczas bombardowań nocnych. Zadaniem obsługi takich reflektorów było – w czasie, kiedy nieprzyjacielskie samoloty bombowe znajdowały się w pobliżu chronionych obiektów – przemieszczanie snopa światła skierowanego ku górze w kierunku spodziewanego położenia bombowców.