W połowie lat 50. sztab dywizji przedyslokowano z Lublina do Siedlec, by kilka lat później powrócić do Lublina. Jednocześnie rozkaz MON Nr 0026/Org. z 4 września 1956 rozformowuje dywizyjny batalion łączności, a nakazuje przyjąć w podporządkowanie lubelski 53 Batalion Łączności rozformowywanego 9 KA.
Wiosną 1957 dywizja została zreorganizowana i otrzymała etaty dywizji piechoty typu B.
Na podstawie zarządzenia Nr 023/Org. szefa Sztabu Generalnego WP z 7 marca 1962 3 DP została przeformowana w 3 Dywizję Zmechanizowaną i skadrowanaJerzy Kajetanowicz, „Polska piechota w latach 1955–1963”, Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych Nr 2 (128), Wrocław 2003, ISSN 1230-5243, s. 177..
Skład i rozmieszczenie (1949) dowództwo – Zamość 7 pułk piechoty – Lublin 8 pułk piechoty – Zamość 9 pułk piechoty – Hrubieszów 5 pułk artylerii lekkiej – Chełm 3 dywizjon artylerii przeciwpancernej – Lublin 4 batalion saperów – Zamość
W składzie 9 Korpusu Armijnego dowództwo – Lublin 7 pułk piechoty – Lublin 8 pułk piechoty – Hrubieszów 45 pułk piechoty – Siedlce 5 pułk artylerii lekkiej – Chełm 3 dywizjon artylerii przeciwpancernej – Hrubieszów 18 dywizjon artylerii przeciwlotniczej – Lublin 20 batalion łączności – Lublin 4 batalion saperów – Tomaszów Maz.