Oba te rodzaje połączeń z czasem kostnieją.
Mózgoczaszka Mózgoczaszka (neurocranium) stanowi przede wszystkim ochronę mózgowia, składa się z: kości czołowej (os frontale), dwóch kości skroniowych (ossa temporalia), dwóch kości ciemieniowych (ossa parietalia), kości potylicznej (os occipitale), kości klinowej (os sphenoidale), kości sitowej (os ethmoidale).
Twarzoczaszka Twarzoczaszka, trzewioczaszka (splanchnocranium, viscerocranium) chroni narządy zmysłów: wzroku, węchu i smaku, otacza początkowe odcinki dróg oddechowych i pokarmowych.
U człowieka trzewioczaszkę tworzą: dwie kości nosowe (os nasale), dwie kości łzowe (os lacrimale), dwie kości podniebienne (os palatinum), dwie kości jarzmowe (os zygomaticum), dwie małżowiny nosowe dolne (concha nasalis inferior), dwie kości szczękowe (maxilla), lemiesz (vomer), żuchwa (mandibula), kość sitowa (os ethmoidale) – należąca zarówno do trzewioczaszki, jak i mózgoczaszki, kość gnykowa (os hyoideum) – bywa zaliczana do kości trzewioczaszki, mimo że nie ma bezpośredniego połączenia z innymi kośćmi czaszki.
Ruchomymi elementami twarzoczaszki człowieka są nieparzyste kości: żuchwa, w której umieszczone są zęby, oraz kość gnykowa, niemająca połączenia z innymi kośćmi czaszki.
thumb|center|800px|Anatomia czaszki człowieka