Brzegi Port Foster usiane są maarami, a największym z nich jest Whalers Bay przy wejściu do kaldery (1 km szerokości).

Deception Island jest drugim po Mount Erebus najbardziej aktywnym wulkanem w Antarktyce. Na podstawie badań osadów popiołów wulkanicznych na Półwyspie Antarktycznym i okolicznych wyspach potwierdzono erupcje na przestrzeni 8,7 tys. lat. Wulkan był niezwykle aktywny w XVIII i XIX wieku. W XX w. erupcje miały miejsce latach 1906–1910 i 1967–1970. Erupcja z 1967 roku była szczególnie silna – zniszczeniu uległy dwie stacje badawcze na wyspie brytyjska i chilijska, a także pozostałości stacji wielorybniczej, w tym największy w Antarktyce cmentarz. Ostatni wybuch wulkanu miał miejsce w 1970 roku. W latach 1992, 1999 i 2014–2015 odnotowano aktywność wulkaniczną i kolejna erupcja jest bardzo prawdopodobna.

Hydrosfera Ponad 57% powierzchni wyspy zajmuje pokrywa lodowa. Okresowe strumienie spływają zarówno do Port Foster, jak i do oceanu opływającego wyspę.