Aczkolwiek same działa były bardzo skuteczne, lecz ich ilość i rozmieszczenie, nie chroniące wystarczająco przedniej ćwiartki przestrzeni, nie pozwalały uznać uzbrojenia przeciwlotniczego okrętów za silne. Uzbrojenie to uzupełniały 2 podwójne wielkokalibrowe karabiny maszynowe, które jednak były mało skuteczne. Uzbrojenie przeciwlotnicze było następnie wzmacniane podczas kolejnych modernizacji okrętów (szczegóły w artykułach o poszczególnych okrętach). Uzbrojenie uzupełniało 6 wyrzutni torpedowych, w dwóch trzyrurowych aparatach, po obu burtach na pokładzie na śródokręciu.
Opancerzenie burt stanowił cienki pas pancerny grubości 16 mm na linii wodnej, od dziobowej wieży artylerii do rufy. Ponadto, komory amunicyjne miały opancerzenie od 16 do 25 mm. Wewnętrzny pokład pancerny miał grubość od 15 do 25 mm, nie dochodził do burt, lecz kończył się wzdłużnymi przegrodami przeciwtorpedowymi. Wieże artylerii miały pancerz 15–25 mm, barbety – 12 mm. Pancerz ze stali cementowanej Kruppa miał ogółem masę 450 t – 13% wyporności.