1993/94 Igor Griszczuk w następnym sezonie był drugim w zespole (po Romanie Olszewskim) oraz piątym strzelcem ligi i doprowadził Nobiles drugi raz z rzędu do finału – Białorusin rzucał średnio 21,6 pkt. (888 pkt. przez cały sezon). Nobiles Włocławek w rywalizacji ze Śląskiem Wrocław przegrał 1:3 i złoto znów powędrowało do Wrocławia (83:74, 79:87, 80:81, 73:81). W Pucharze Europy Nobiles odpadł w eliminacjach – po pokonaniu Spartaka St. Petersburg (103:63 i 76:69) oraz porażce z KK Zadar (60:86 i 78:75).
1994/95 W tym sezonie Griszczuk znów był najlepszym strzelcem drużyny – śr. 20,86 pkt. na mecz. Jednak tym razem Nobiles zdobył tylko brązowy medal po tym, jak pokonał Śnieżkę ASPRO Świebodzice 3-0 (101:82, 98:76, 85:78). Wcześniej, bo już w ćwierćfinale Griszczuk wraz z Anwilem pokonał w play-offach zespół Śląska – włocławianie wygrali z mistrzami Polski 3-0 (86:77, 88:72, 86:76). Oprócz brązowego medalu Griszczuk zdobył także Puchar Polski, po zwycięstwie z Mazowszanką Pruszków. Oprócz tytułu trzeciej drużyny w Polsce Nobiles także uzyskał tytuł od Polskiego Komitetu Olimpijskiego za szczególne zasługi promowania fair play wśród kibiców.