Mikołaj z Polski, inne formy nazwiska: Mikołaj Polak, Nicolaus (Nicholaus) de Polonia, Nicholaus Polonus (ur. I połowa XIII w.) – dominikanin, wykształcony we Francji medyk na dworze Leszka Czarnego.

Życiorys Pochodził z rodziny niemieckiej, osiadłej prawdopodobnie na ziemi sieradzkiej. Przez niemal 30 lat (najwcześniej od roku 1248) studiował medycynę na uniwersytecie we francuskim Montpellier. W roku 1278 powrócił do Sieradza. W Polsce pracował jako medyk nadworny Leszka Czarnego i jego żony Gryfiny.

Twórczość Twórca poematu satyryczno-stanowego Antipocras sive liber empiricorum (Antipocras znaczy Anty-Hypocrates) oraz Experimenta (utwór o autorstwie niepewnym). Propagował tzw. metodę empiryczną w medycynie.

Ważniejsze utwory Antipocras (czyli Antihippocrates), inny tytuł: Liber empiricorum (traktat medyczny o charakterze pamfletu przeciw współczesnym autorowi lekarzom, ma formę poematu w 427 leoninach), powst. po 1270, wyd. K. Sudhoff pt. "Antipocras, Streitschrift für mystische Heilkunde in Versen des Magisters...", Archiv f. Geschichte d. Medizin, t. 9 (1915), (z jedynego rękopisu berlińskiego z ok. 1320) – H. Diels "Über die Schrift Antipocras des Nicolaus von Polen", Sitzungsberichte d. Königlichen Preussischen Akademie d. Wissenschaften, t. 16 (1916) – R.