Stan dywizji na dzień 19 października wynosił 455 oficerów (etat: 678), 2579 podoficerów (etat: 1840) i 5440 szeregowych (etat: 8994). W Ośrodku Zapasowym znajdowało się 136 oficerów i 941 podoficerów i 2536 szeregowych. Stanowiło to wystarczającą liczbę do uzupełnienia oddziałów do stanu przewidzianego etatem. Brakowało jednak oficerów.
14 grudnia dywizję wizytował Wódz Naczelny gen. Władysław Sikorski. Tuż przed Bożym Narodzeniem żołnierze przemundurowani zostali w brytyjskie uniformy. Otrzymali ciepłe płaszcze, wełniane skarpety, ciepłą bieliznę, koce, tornistry i chlebaki.
Szkolenie dywizji w Kirgizji W czasie wizyty gen. Sikorskiego w Moskwie ustalono o przesunięciu formowanych jednostek do środkowoazjatyckich republik ZSRR. Rozkaz organizacyjny dowódcy PSZ w ZSRR z 5 stycznia 1942 nakazywał 5 DP przegrupować się do Dżałał-Abad w Kirgizji. Pierwsze transporty kolejowe odprawiono 20 stycznia. Ostatni przybył do Dżałał-Abadu 8 lutego. W Tatiszczewie pozostało 32 oficerów, 1100 szeregowych i 320 osób cywilnych chorych na tyfus. W Kirgizji oddziały zostały rozlokowane w sposób następujący: dowództwo i oddziały dywizyjne stacjonowały w Dżałał-Abad, 13. i 14 pp w rejonie wsi Błagowieszczanka, 15 pp w rejonie wsi Suzak, 5 pułk artylerii w pobliżu Dżałał-Abad.