thumb|Dom w którym mieszkał olimpijczyk i szpieg CIA Jerzy Pawłowski mały|Grób Jerzego Pawłowskiego na Cmentarzu w Aleksandrowie Falenicy Jerzy Władysław Pawłowski (ur. 25 października 1932 w Warszawie, zm. 11 stycznia 2005 tamże) – polski szermierz, szpieg i malarz. Pięciokrotny medalista igrzysk olimpijskich i wielokrotny medalista mistrzostw świata.
Życiorys Urodzony w rodzinie o tradycjach patriotycznych, ojciec był żołnierzem AK. Brał udział w Powstaniu Warszawskim dostarczając powstańcom żywność i papierosy. Podczas ewakuacji w okolicach stadionu Legii Warszawa został ranny w twarz i stracił całkowicie lub prawie całkowicie wzrok w jednym oku. Ukończył liceum ogólnokształcące, a potem studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego.
Kariera sportowa Podczas rozkopywania okopów znalazł oficerską szablę. Następnie w 1948 r. słuchał relacji z olimpiady w Londynie. 9 maja 1949 r. rozpoczął trening szermierki w klubie ZKS Ogniwo. W 1950 roku podczas mistrzostw Polski zdobył tytuł wicemistrza przegrywając w finale z Marianem Suskim. W 1952 r. został powołany do wojska i zaczął trenować w CWKS. Tam trafił w ręce węgierskiego trenera Janosa Keveya. W tym samym roku zdobył mistrzostwo Polski we florecie.