W 1948 dywizja była rozlokowana w garnizonach: Dowództwo 4 DP – Kalisz 10 pułk piechoty – Ostrów Wielkopolski 11 pułk piechoty – Leszno 12 pułk piechoty – Pleszew 6 pułk artylerii lekkiej – Krotoszyn 18 dywizjon artylerii przeciwpancernej – Leszno 5 batalion saperów – Kalisz 21 kompania łączności – Kalisz
W 1949 roku dywizja weszła w skład 2 Korpusu Piechoty a następnie w 1952 do 2 Korpusu Armijnego.
Na podstawie rozkazu MON Nr 0045/Org z 17 maja 1951 dywizja została przeformowane na etaty 2/119-2/128 (typu A) o stanach liczebnych 8018 żołnierzy oraz 160 pracowników cywilnych (do końca 1951 miała funkcjonować w stanach zmniejszonych, 7857 żołnierzy i 160 pracowników cywilnych). Dywizję też wydatnie wzmocniono. W jej skład wszedł daplot z 18 armatami plot. W pułkach utworzono kompanię plot liczącą 12 km plot oraz baterię artylerii samobieżnej z 4 (czas "W" 6) działami SU-76 i baterię artylerii z 4 armatami ZiS-30. W batalionach utworzono pluton plot z 4 km plot oraz wprowadzono ponownie (wycofane w końcu lat czterdziestych) armaty 45 mm wz 37/42, zwiększono nasycenie bronią maszynową.