ADRON-ŁR, analiza regolitu za pomocą neutronów aktywnych i promieniowania gamma ARIES-Ł, pomiar plazmy w egzosferze BUNI, blok sterowania pracą instrumentów naukowych (wyłączając STS-L) ŁAZMA-ŁR, laserowy spektrometr masowy LIS-TV-RPM, spektrometria minerałów w podczerwieni i obrazowanie PmŁ, pomiar pyłu i mikrometeorytów ŁMK, ramię manipulatora do pobierania próbek STS-Ł, obrazowanie panoramiczne i lokalne
Sondę zasilał radioizotopowy generator termoelektryczny (ros. skr. RITEG) 238-6.5/3 AWR002R na bazie ditlenku plutonu. Był to cylinder z kołnierzem wykonany ze stopu glinu, zawierający blok cieplny TB-238-130 oraz półprzewodnikową baterię termoelektryczną. Miał moc cieplną od 125 do 130 W i masę 6,2 ± 0,4 kg.
Historia projektu Przebieg prac mały|Księżyc, biegun południowy. Na niebiesko: mapowanie wody stałej, na podstawie danych RAN. Punkty na mapie: 1. Planowane miejsce lądowania Łuny-25 w 2021 roku. 2. Zapasowe miejsce lądowania. 3. Indyjski Chandrayaan-2, miejsce katastrofy. 4. Amerykańska sonda LCROSS. Pierwsze prace nad projektem rozpoczęły się w 2007 roku. Wówczas poinformowano o planowanym podpisaniu porozumienia między Rosją i Japonią, dotyczącym zakupu japońskich urządzeń wiertniczych, które miały zostać zainstalowane w sondzie.