Film powstał w całości w miasteczku Telcz w Czechosłowacji w zaledwie osiemnaście dni, zmontowany został w cztery.
Recenzja Krytyk „Gazety Wyborczej” Wacław Świeżyński pisał o filmie Herzoga: „Woyzeck (...) uchodzi za udaną adaptację fragmentów tragedii Büchnera. (...) Wiecznie zagoniony, lekceważony i upokarzany Woyzeck, mimo całej swej odmienności, dołączył do takich upośledzonych, wykluczonych i cierpiących bohaterów filmów Herzoga, jak Kaspar Hauser lub Stroszek. W tym ascetycznym filmie, dalekim od widowiskowości Aguirre lub Fitzcarralda, wyróżnia się pełna siły kreacja Klausa Kinskiego w roli niewinnego człowieka natury, który doprowadzony do obłędu przez zimne okrucieństwo cywilizowanych i wyedukowanych «porządnych ludzi», nie umie znaleźć innej drogi obrony swej godności niż niemal instynktowne zabójstwo”Cytat za: recenzja zamieszczona w „Gazecie Wyborczej” 2006-06-08.
Nagrody Woyzeck otrzymał nominację do Złotej Palmy na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes w 1979 roku, lecz nagrodę otrzymała jedynie Eva Mattes dla najlepszej