Ponieważ odbywał się w czasie trwania wakatu na tronie patriarszym w Konstantynopolu po śmierci Anastazego, a w gronie zebranych zabrakło reprezentantów Kościoła Zachodniego i oficjalnego przedstawiciela któregokolwiek z pozostałych patriarchów wschodnich, sobór ten nie został nigdy uznany za powszechny. VII Sobór nicejski II (787) – potępił ikonoklazm i uznał za słuszny kult ikon.
Spis soborów powszechnych uznawanych przez Kościół katolicki VIII Sobór konstantynopolitański IV (869–870) – potępił Focjusza, uznając go za schizmatyka. Sobór nieuznany przez prawosławie. IX Sobór laterański I (1123) – uregulował kwestie inwestytury. X Sobór laterański II (1139) – potępił nauki Arnolda z Brescii. XI Sobór laterański III (1179) – zajmował się problemami moralnymi, potępił albigensów i waldensów XII Sobór laterański IV (1215) – sformułował dogmat o przeistoczeniu, potępił naukę Joachima z Fiore, sformułował doktrynę o prymacie papieskim. XIII Sobór lyoński I (1245) – zdetronizował cesarza Fryderyka II, zarządził nową krucjatę przeciwko Saracenom. XIV Sobór lyoński II (1274) – wprowadził filioque do wyznania wiary, uregulował zasady wyboru papieża. XV Sobór w Vienne (1311–1312) – potępił błędy templariuszy, fraticelli, beginek i begardów. Sobór w Pizie (1409) – nieudana próba zakończenia wielkiej schizmy, nie uznana przez