podpułkownik wzorowych strzelców konnych. Od 1818 dowódca 2 pułku strzelców konnych. Pułkownik z 1820.
Po wybuchu powstania 1830 dowódca 6 Brygady Kawalerii. Odznaczył się pod Grochowem. Od marca 1831 generał brygady i dowódca rezerw Dywizji Kawalerii. Walczył pod Ostrołęką, potem w osłonie linii Narwi i Bzury. Przed ostatecznym upadkiem powstania złożył dymisję i wyemigrował do Francji, gdzie zmarł. Pochowano go na cmentarzu Père-Lachaisepro Polonicum (pdf).
Był członkiem loży wolnomularskiej Bracia Zjednoczeni w pierwszym stopniu rytu ("uczeń")M. Tarczyński, Generalicja powstania listopadowego, 1980, s. 62. w 1820S. Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738–1821, [w:] „Archiwum Komisji Historycznej”, t. XIV, Kraków 1930, s. 303..
Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari, Legią Honorową, Orderem Świętego Włodzimierza IV klasyXsięga pamiątkowa w 50-letnią rocznicę powstania roku 1830 zawierająca spis imienny dowódzców i sztabs-oficerów, tudzież oficerów, podoficerów i żołnierzy Armii Polskiej w tymż roku Krzyżem Wojskowym „Virtuti Militari” ozdobionych, Lwów 1881, s. 10..
Przypisy
Bibliografia Kosk H.P., Generalicja polska, t. 2, wyd.