BA-11 – sowiecki ciężki samochód pancerny wprowadzony do uzbrojenia w grudniu 1939 roku. Wyprodukowany w krótkiej serii najcięższy wzór sowieckiego samochodu pancernego.
Historia W latach 30. na uzbrojenie Armii Czerwonej trafiło kilka typów samochodów pancernych. Dzielono je na dwie klasy: lekkie i średnie. Lekkie, budowane były na podwoziu samochodu ciężarowego Ford-AA (później GAZ-AA), a średnie wykorzystywały podwozia Ford-Timken (a następnie GAZ-AAA). Niezależnie od tego cały czas trwały prace nad jeszcze cięższymi pojazdami wykorzystującymi podwozia o większej nośności.
W latach 1930–1931 w Fabryce Iżorskiej zespół N.I. Dyrenkowa skonstruował ciężki samochód pancerny D-9 wykorzystujący podwozie samochodu ciężarowego Moreland. Prototyp nie przeszedł jednak prób wojskowych. Kolejną próbę podjęto w 1935 roku. Tym razem wykorzystano podwozie produkowanej od 1934 roku ciężarówki ZiS-6. Efektem prac zespołu konstruktorów Fabryki Iżorskiej był samochód BA-5. Także on nie przeszedł prób wojskowych. Za jego główne wady uznano zbyt duża masę przy niewystarczającym opancerzeniu (zbliżonym do zastosowanego w średnich samochodach pancernych BA-6/BA-10), oraz małą zdolność pokonywania przeszkód terenowych limitowaną niewystarczającą mocą silnika i dużą, większą niż w średnich samochodach pancernych, bazą podwozia.