Stwierdzenie subsydium wymaga zaistnienia dwóch przesłanek:
1) udzielenia przez rząd albo inna instytucję publiczną wkładu finansowego lub wsparcia dochodowego bądź cenowego.
2) uzyskania korzyści przez adresata pomocy.
W przypadku jednak stwierdzenia, że dane subsydium nie ma dużego wpływu na rynek Unii Europejskiej (na przykład wielkość subsydium jest mniejsza niż 1% ad valorem i import z danego kraju wynosi mniej niż 1% konsumpcji Unii Europejskiej), postępowanie jest umarzane.
Środkom antysubsydyjnym nie podlegają też subsydia zielone, czyli związane na przykład z ochroną środowiska, rozwojem obszarów zacofanych, badaniami naukowymi czy pewnymi formami wsparcia rolnictwa.
Cło wyrównawcze ustalane jest na okres pięciu lat z opcją przedłużenia podczas głosowania Unii Europejskiej. Wysokość cła wyrównawczego ustalana jest zgodnie z zasadą mniejszego cła, czyli może być ona mniejsza niż wartość subsydium, o ile to mniejsze cło wystarczy, by nie szkodzić przemysłowi unijnemu.