Kazimierz Rogoyski (ur. 12 marca 1870 w Bidzinach, zm. 10 maja 1940 w Kuropatach) – polski ziemianin, chemik rolny, teoretyk i praktyk rolnictwa, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Kazimierz Rogoyski urodził się w 1870 r. w Bidzinach (obecne województwo świętokrzyskie, powiat opatowski), zginął w 1940 rozstrzelany przez NKWD w Kuropatach koło Mińska.
Okres przed zakończeniem I wojny światowej Był profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Ukończył studia na Wydziale Chemicznym Uniwersytetu w Dorpacie i na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu w Lipsku. W latach 1911–1914 sprawował funkcję kierownika Stacji Doświadczalnej w Chojnowie, od 1902 roku kierował Katedrą Uprawy Roli i Roślin na Uniwersytecie Jagiellońskim.
W roku 1924 objął Katedrę Uprawy Roli i Roślin na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu w Wilnie, gdzie zakładał Studium Rolnicze. W swej pracy naukowo-doświadczalnej zwieńczonej wyhodowaniem nowych odmian pszenicy skupiał się głównie nad badaniem fizjologii, uprawy i hodowli roślin.