Kolejna szarża ułanów odbiła ułana wraz ze znakiem.
W tym czasie na prawo od 1 pułku ułanów walkę prowadził 8 pułk ułanów. W pewnym momencie został on odcięty od sił głównych 4 Brygady Jazdy i musiał przebijać się przez pierścień okrążenia. Pozostałe pułki 4 BJ toczyły zaciętą walkę między Trościańcem a Muchorowem z próbującymi otoczyć ją brygadami sowieckiej 11 Dywizji Kawalerii.
Organizacja dywizji wiosną 1920 Dowództwo dywizji 4 Brygada Jazdy 8 pułk ułanów 9 pułk Ułanów Małopolskich 14 pułk Ułanów Jazłowieckich 5 Brygada Jazdy 1 pułk Ułanów Krechowieckich 16 pułk Ułanów Wielkopolskich 2 pułk Szwoleżerów Rokitniańskich 4 dywizjon artylerii konnej Dywizja w chwili wejścia do walki liczyła ok. 3 tys. szabel oraz posiadała 65 karabinów maszynowych i 16 dział.
Dowódcy dywizji gen. ppor. Jan Romer gen. ppor. Aleksander Karnicki (od V 1920) gen. ppor. Jan Sawicki (od 10 VI 1920)
Przypisy
Bibliografia Księga jazdy polskiej pod protektoratem marsz. Edwarda Śmigłego–Rydza, Warszawa 1936, Reprint, Bellona Warszawa 1993
Kategoria:Dywizja Jazdy (II RP) Kategoria:Wielkie jednostki 3 Armii (II RP) Kategoria:Jazda polska w wojnie polsko-bolszewickiej Kategoria:Polskie dywizje z okresu wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Polskie jednostki kawalerii utworzone w 1920 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1920