Łowcy wilków () – powieść przygodowa Jamesa Olivera Curwooda, wydana w 1908 roku. Jej kontynuacją są Łowcy złota.
Streszczenie fabuły W dziczy wokół jeziora Nipigon młody detroitańczyk Roderick Drew dołącza do Wabigoona (Wabiego), syna faktora Kompanii, oraz starego tropiciela Mukokiego. Zimowy las nie jest tu dekoracją, lecz żywiołem: otwiera książkę nocna pogoń wilków za rannym łosiem i desperacka ucieczka chłopców na drzewo, zakończona dotarciem do ognia Mukokiego.
Wabinosh House staje się punktem wyjścia ich sezonu na wilcze skóry (rząd płaci po 15 dolarów za skalp), ale też miejscem, gdzie poznajemy rodową przeszłość Wabiego: małżeństwo jego ojca, Johna Newsome’a, z księżniczką Minnetaki oraz krwawą waśń z Woongą, z której narodziła się banda banitów terroryzująca okolice.
Rod szybko przechodzi chrzest na północy (pierwszy niedźwiedź, pierwsze obozowisko, nauka „czytania” lasu), a między nim a siostrą Wabiego, piękną Minnetaki, rodzi się serdeczna nić. Gdy dziewczyna zostaje porwana przez Indian Woongi, wyprawa łowiecka zamienia się w akcję ratunkową i wojnę nerwów z ludźmi, którzy nie znają litości.