Pod koniec I wojny światowej wrócił wraz z rodzicami do Polski i zamieszkał w okolicy Portu Czerniakowskiego, gdzie jego ojciec pracował jako kierownik stoczni Towarzystwa Żeglugi. Według własnych słów brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Ukończył gimnazjum prowadzone przez Kazimierza Kulwiecia, po czym odbył służbę wojskową w 36 pułku piechoty. Później uczył się na Oddziale Dramatycznym Konserwatorium Muzycznego w Warszawie pod kierunkiem Aleksandra Zelwerowicza.
W 1929 ukończył naukę i w latach 1929–1931 występował w Wilnie. Grał tam głównie postaci drugoplanowe, choć zwrócił na siebie uwagę główną rolą w sztuce Błędny bokser. W 1931–1932 występował w Teatrze Polskim w Poznaniu, a także gościnnie w kabarecie Klub Szyderców. Później wrócił do Warszawy, w latach 1933–1934 występował w Teatrze Polskim, w latach 1934–1939 w ramach Towarzystwa Krzewienia Kultury Teatralnej na deskach Teatru Polskiego, Narodowego, Małego, Nowego i Letniego. Uznanie przyniosły mu role Müllera w Fräulein Doktor, Juhasa w Gałązce rozmarynu, Eryka w Subretce, Wincentego w Koleżankach.