pieniądz był dla niego "znakiem przekazywania", przenoszącym tytuł własności. Law korzystniej oceniał sytuację, kiedy materiał pieniężny nie posiadał wartości, ponieważ ułatwiało to politykę pieniężną, nie zmniejszało ilości dóbr bezpośrednio użytecznych, zapobiegało zmniejszeniu obiegu pieniądza w wyniku tezauryzacji czy wywozu za granicę. Law widział konieczność stworzenia takiego systemu pieniężnego, który odpowiadałby potrzebom i interesom gospodarczym kraju (traktował pieniądz jako narzędzie lepszego wykorzystania zasobów gospodarki). Postulował w związku z tym, aby podstawę systemu pieniężnego stanowiła ziemia (tzw. pieniądz rentowy). Emisja pieniądza miała następować w formie not, pod zastaw ziemi, emitowanych przez bank rentowy pod kontrolą parlamentu. Noty miały być wymienialne na ziemię według ustalonego stosunku do renty. Za pieniądz rentowy można by kupować ziemię i jej produkty, przez co rola pieniądza kruszcowego zostałaby znacznie ograniczona.