obronił na Wydziale Ekonomiczno-Społecznym SGPiS przygotowaną pod kierunkiem Zbigniewa Landaua rozprawę doktorską zatytułowaną Kształtowanie się podstaw polskiej gospodarki państwowej w przemyśle i bankowości 1918–1924.

W 1987 r. uzyskał habilitację z nauk ekonomicznych na Wydziale Ekonomiczno-Społecznym SGPiS na podstawie rozprawy pt. „Gospodarcza rola większej prywatnej własności ziemskiej w Polsce 1918-1939”. Od 1990 do 1993 r. był prorektorem Szkoły Głównej Handlowej (do 1991 SGPiS). W 1990 r. podjął też pracę naukową na stanowisku profesora w Instytucie Studiów Politycznych PAN, którego był współzałożycielem, jako kierownik Zakładu Europy Środkowo-Wschodniej. W latach 1994–2000 był dyrektorem Instytutu Studiów Politycznych PAN. W 1996 r. otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych. Od 2003 r. kierował ponadto Katedrą Stosunków Międzynarodowych w Collegium Civitas w Warszawie, gdzie pracował od 2001 do 2013.

W latach 1985–1986 był profesorem wizytującym na Uniwersytecie Georgetown, w latach 1988–1989 stypendystą w Waszyngtonie, a w latach 2000–2002 pełnił funkcję kierownika katedry studiów polskich na Uniwersytecie Wirginii w Charlottesville.